Opinie in NRC van 21 maart:
Wie misstanden wil aankaarten, is beschermd door het Huis voor Klokkenluiders. Was het maar waar, schrijft Jens van den Brink.
NRC onthulde dat een AIVD’er gedetacheerd is geweest bij het Huis voor Klokkenluiders (Een AIVD’er op de werkvloer, 12 maart 2017). Waarom baart dit zorgen? En waarom is de reactie van de bestuursvoorzitter van het Huis voor Klokkenluiders, Paul Loven, al even zorgelijk?
In 2012 lekte een ambtenaar van de gemeente Rotterdam vertrouwelijke documenten aan [Lees meer…] overOpinie in NRC – Klokkenluider verdient beter lot dan AIVD’er die over zijn schouder kijkt
In maart 2009 publiceert De Telegraaf het artikel “AIVD faalde rond Irak” en in juni 2009 het artikel “Beveiliging fors opgeschroefd. Dalai Lama bedreigd”. De AIVD vermoedt dat er staatsgeheime documenten zijn gelekt naar de journaliste van de Telegraaf en stelt een onderzoek in. Er wordt een huiszoekingsbevel afgegeven en op 18 juni 2009 vindt een huiszoeking plaats bij de journaliste waarbij allerlei objecten en (elektronische) documenten in beslag worden genomen. Ook wordt de telefoon van de journaliste afgeluisterd. Via 
Twee voormalig medewerkers van de AIVD, een man en een vrouw, zijn door het Hof Amsterdam strafrechtelijk veroordeeld voor het lekken van staatsgeheime informatie aan De Telegraaf. De vrouw is eveneens veroordeeld voor het thuis aanwezig hebben van staatsgeheime documenten. De man wordt bestraft met acht maanden gevangenisstraf en de vrouw krijgt zestien maanden gevangenisstraf. De uitspraken zijn 
De AIVD mocht journalisten van De Telegraaf afluisteren in haar zoektocht naar een lek bij de AIVD, al is de inlichtingendienst wel te vroeg telefoongesprekken gaan aftappen. Dat is de conclusie van de Commissie van Toezicht betreffende de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) naar aanleiding van een klacht van De Telegraaf. Over de vete tussen De Telegraaf en de AIVD is al meerdere malen geschreven op Media Report, zie 
Over deze uitspraken van rechters in Haarlem en Amsterdam is voldoende geschreven. De vindplaatsen van de uitspraken zijn in die berichtgeving meestal niet weergegeven. Wij volstaan voorlopig met die vindplaatsen en de samenvatting die 
over staatsgeheime dossiers van de AIVD, die in het criminele circuit zouden circuleren. De informatie heeft betrekking op onderzoek in de tweede helft van de jaren negentig naar de criminele organisatie rond Mink K. en naar mogelijke corruptie binnen het justitiële opsporingsapparaat. De verslaggevers schrijven hierover een aantal artikelen. Voor publicatie hebben zij de AIVD kopieën van de dossiers toegestuurd. 